Mevsimlerden sonbahardı
Hava giderek soğumaktaydı
Tanıştım onunla işte böyle bir ekim sabahı
Kocaman elleri vardı, beni sımsıkı sardı
Daha ilk görüşte sevdik birbirimizi, sevginin adı aşktı
Bazılarına göre aşkın ömrü 3 yıldı
Aradan çok zaman geçti, ama bizim aşkımız hep taze kaldı
Bana hep ilk günkü gibi baktı
İyi günde kötü günde sımsıkı sarıldı
Ne yana baksam oradaydı, ne zaman dönsem arkamdaydı
O benim en büyük dayanağımdı
Bana en güzel yeşilden gözlerini vermişti
"Dünyayı bunlarla seyreyle" demişti
Ne güzelmiş senin gözlerinle görmek çayırı çimeni, maviyi yeşili
ve daha pek çok şeyi
Belki de bu sebeptendi
Aynı gözlerle gördük birbirimizi
Hemencecik anladık hallerimizi
Sen beni, ben seni,
Hissettiklerimizi, dillendiremediklerimizi,
Sevinçlerimizi, hüzünlerimizi
Sana sevgim hiç bitmedi, hatta gün geçtikçe coştu, delirdi
...
Babam,
Sen de hala seviyorsun beni değil mi?
.
.
.
